علی بهمن پور سه شنبه 6 اسفند 1392 05:00 ب.ظ نظرات ()
لازم است گاهی پای کامپیوترت نباشی، گوگل و ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی، با خانواده ات دور هم بنشینید، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و ببینی زندگی فقط همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟ و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و از خود بپرسی که سالها سپری شد، تا آن شوم که اکنون هستم... آیا ارزشش را داشت؟

گام اول: بررسی فعالیت هایم در اینترنت: هفت سال از آشنایی من با اینترنت می گذره! توی این مدت فهمیدم رمز ایمیل مثل ناموس آدم می مونه! به خاطر همین توی حفظ اون خیلی دقت به خرج می دم. ایده وب خاطرات من یک سال پیش توی ذهنم شکل گرفت و از 8 ماه پیش به صورت جدی اون را دنبال می کنم.

گام دوم: بررسی نقاط قوت و ضعف هایم در اینترنت: گاهی برای رفتن به وب برنامه ریزی داشتم اما همیشه اینطور نبود. یکی نقاط قوتم این بود که خیلی پراکنده فعالیت نمی کردم. اصولا پراکندگی باعث میشه آدم دچار سردرگمی بشه! الان احساس می کنم که خیلی بهتر می تونم تصمیم بگیرم چون فعالیت هایم را توی چارچوب مشخصی انجام می دم!

گام سوم: برنامه ریزی برای ادامه دادن فعالیت هایم: برای برنامه ریزی به اجبار بعد از یک تلاش چند ساعته تونستم رمزهای مربوط به سایت های مهم را یکسان کنم. بعد هم تنظیمات ایمیلم را بررسی کردم. البته هنوز کلی دیگه کار دارم تا به حدی که مد نظرم هست برسم و این در حالی هست که هنوز تصمیمی برای تغییرات توی سایت نگرفتم!

گام چهارم: تعیین زمان برای استراحت دو هفته ای: از روز جمعه 16ام تا 29ام اسفند دیگه نوشته توی سایت نمی گذارم. از همه شما دوستان عزیز می خوام که برام دعا کنید.

گام پنجم: بازگشت مجدد به اینترنت و شروعی دوباره